Hier, nu, niet anders!

Het uitgangspunt binnen de Gestalttherapie is om de werkelijkheid te ervaren zonder er een oordeel over te vellen. Het hier-en-nu en er-is-wat-er-is. Lang heb ik dat een ‘dooddoener’ gevonden. “Wat nou, er is wat er is? Lekker makkelijk om situaties zo te benoemen en jezelf de verantwoordelijkheid te ontnemen!” Tot ik begrijp dat dit ook is… Er is wat er is en niet anders. Want wat kan er anders zijn dan ‘is’?

Het lijkt zo makkelijk om te leven in het hier-en-nu maar ik weet inmiddels dat het heel erg moeilijk is. Zijn we niet allemaal nog regelmatig in gedachten bij die ruzie van de vorige dag en hoe boos je je voelde, bij dat gesprek van vanmiddag waar je zo gelachen hebt of wordt je misschien al nerveus bij het sollicitatiegesprek van volgende week? Dan nu de vraag: “Wat ervaar je nu?”

Mijn zoon van 2 lijkt volop in het moment te leven. Als hij een koekje wil dan wil hij nú een koekje terwijl hij met zijn kleine beentjes op de grond stampt. En als hij me een kusje wil geven, ook al staan we in de rij van de supermarkt, dan omklemt hij mijn been en trekt hij aan mijn arm en krijg ik een kus op mijn hand. En als hij moe is dan doet hij zijn ogen dicht en slaapt hij, ook al is hij net zijn mandarijntje aan het oppeuzelen.
Vandaag, na een dag waarin ik me nogal gehaast voelde vanwege té veel afspraken in té weinig tijd weet hij het treffend tegen me te zeggen of beter gezegd: te zingen. Waar ik bij het naar bed toe brengen van mijn zoon nog steeds in mijn gehaaste en gespannen ‘flow’ zit (en me daar weer schuldig over voel omdat ik toch wel de volledige aandacht aan mijn zoon wil geven) zingt hij tussen het tandenpoetsen en pyjama aantrekken door een liedje uit een boek over een rode vuurtoren dat we lang niet gelezen hebben:

“Eb en vloed, eb en vloed,
zoals het gaat zo is het goed.”

Uit het niets laat hij me treffend weten waar ik mee puzzel. Wat kan ik toch veel leren van dit kleine schepseltje die de bescherming van moeders vleugels nog zo nodig heeft en zo in het moment kan leven! Wie is er nu wijs en waar raken we deze wijsheid (en onschuld) kwijt? Een kleine traan springt in mijn ogen “wat is er mama?”. Vol liefde kijk ik naar mijn kleine onschuldige lieve zoon en wat ben ik nu gelukkig met “er is wat er is”!

Wil je (meer) genieten van het nu? Kijk dan bij het aanbod bovenin de menubalk!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *